Next
90 yaşındaki annenin evlat sevgisi acı biberi tatlı kıldı
Bursa’nın Karacabey ilçesine bağlı Bakırköy Mahallesi’nde yaşayan 90 yaşındaki Şükriye İnan, evlat sevgisinin en anlamlı örneklerinden birini sergiliyor. İlerleyen yaşına rağmen her gün sabah saat 09.00’da biber ayıklamaya başlayan İnan, akşam 20.00’ye kadar süren mesaisiyle hem oğlunun üretim mücadelesine destek oluyor hem de aile ekonomisine katkı sağlıyor. Gözlerini, boğazını ve genzini yakan acı biber tozuna rağmen çalışmayı sürdüren yaşlı annenin fedakârlığı, tarımda artan maliyetler karşısında aile dayanışmasının önemini bir kez daha gözler önüne seriyor.
Karacabey’de ata tohumu biberle yeni bir başlangıç
Bakırköy Mahallesi’nde çiftçilik yapan 66 yaşındaki Mehmet Ali İnan, sebze yetiştiriciliğinde yaşadığı ekonomik kayıplar ve pazar sorunlarının ardından ata tohumu acı biber üretimine yöneldi. Eşini kaybettikten sonra annesiyle birlikte yaşamını sürdüren İnan, ailesinin geçimini sağlayabilmek için üretimden vazgeçmek yerine yeni bir yol seçti.
Mart ayında ata tohumlarından yetiştirdiği yaklaşık 35 bin fideyi 5 dönümlük araziye diken İnan, hasat döneminde topladığı biberleri kurutarak pul bibere dönüştürüyor. Tarlada başlayan üretim süreci, kurutma, sap temizleme ve öğütme aşamalarıyla devam ediyor. Ancak yükselen işçilik maliyetleri, üreticinin bu sürecin her aşamasında dışarıdan işçi çalıştırmasını zorlaştırıyor.
Mehmet Ali İnan, maliyetleri kontrol altında tutabilmek için üretimin büyük bölümünü aile fertlerinin desteğiyle yürütüyor. Bu zorlu süreçte en büyük yardımcısı ise 90 yaşındaki annesi Şükriye İnan oluyor.
90 yaşında, günde 11 saat süren emek
Hasat edilen ve kurutulan acı biberlerin saplarının tek tek temizlenmesi, pul biber üretiminin en zahmetli aşamalarından birini oluşturuyor. Şükriye İnan da oğlunun ürettiği biberleri işlenmeye hazır hâle getirmek için her gün saatlerce çalışıyor.
Sabah 09.00’da başlayan mesaisi akşam 20.00’ye kadar sürüyor. Çuvallar dolusu biberi elleriyle ayıklayan yaşlı kadın, yalnızca fiziksel yorgunlukla değil, biberin yoğun acısıyla da mücadele ediyor. Biber tozunun gözlerini ve boğazını yakmasına rağmen oğluna yardım etmekten vazgeçmiyor.
Onun bu çabası, yalnızca bir üretim aşamasının tamamlanmasına katkı sunmuyor. Aynı zamanda işçilik giderlerini karşılamakta zorlanan ailesinin bütçesini korumasına ve emeğin ürüne dönüşmesine yardımcı oluyor. Karacabey’in kırsalında yaşanan bu dayanışma, tarımsal üretimin arkasında çoğu zaman görünmeyen aile emeğini de ortaya koyuyor.
“Gözlerimi ve ciğerimi yakıyor ama oğluma helal olsun”
Yaptığı işin ne kadar zor olduğunu anlatan 90 yaşındaki Şükriye İnan, bütün yorgunluğuna rağmen oğluna destek olabilmenin kendisi için taşıdığı anlamı şu sözlerle dile getiriyor:
“Oğluma ve torunlarıma yardım etmek için sabah saat 09.00’da oturuyorum, akşam 20.00’ye kadar biber ayıklıyorum. Beraber oturup beraber yiyip içiyoruz, birbirimizden başka kimsemiz yok. Şimdi çalışacağız, kışın parasını yiyeceğiz, tek gelir kaynağımız pul biber. Son 4 yıldır biber hasat dönemi geldiğinde tek işim ve tek mesaim bu oluyor. Her gün çuval çuval acı biberi temizliyorum. Çalışırken beni en çok zorlayan şey biberin acısı oluyor; tozu bile gözlerimi, boğazımı ve ciğerlerimi yakıyor. Ama olsun, oğluma yardım ediyorum ya, bütün emeğim ona helal olsun.”
Şükriye İnan’ın sözlerinde, geçim mücadelesinin zorluğu kadar aile bağlarının gücü de hissediliyor. Birlikte çalışıp birlikte yaşamaya tutunan aile, üretim sezonunda harcanan emeğin karşılığını alarak kış aylarının geçimini sağlamayı hedefliyor.
Aile dayanışması, tarımsal üretimin görünmeyen gücü
Mehmet Ali İnan’ın ata tohumu biber üretimi, Karacabey’in Bakırköy Mahallesi’nde emeğe dayalı bir geçim mücadelesini yansıtıyor. Tohumdan fideye, hasattan kurutmaya ve temizlemeden pul bibere uzanan süreç, yalnızca tarlada çalışmakla tamamlanmıyor. Ürünün satışa hazır hâle gelmesi için yoğun emek, zaman ve sabır gerekiyor.
İşçilik maliyetlerinin üreticiyi zorladığı bu süreçte Şükriye İnan’ın katkısı, aile işletmelerinde dayanışmanın ne kadar önemli olabileceğini gösteriyor. Ancak 90 yaşındaki bir kadının saatler boyunca acı biber tozuna maruz kalarak çalışması, üretimin zorluklarını da ortaya koyuyor.
Karacabey’de anne ile oğlunun omuz omuza verdiği mücadele, bir yandan kırsal yaşamın dayanışma kültürünü hatırlatırken diğer yandan tarımsal üretimde emeğin ve maliyetlerin önemine dikkat çekiyor. Şükriye İnan için biberin acısı ne kadar yoğun olursa olsun, oğluna ve torunlarına destek olmanın verdiği anlam daha ağır basıyor. Onun her gün ayıkladığı biberler, yalnızca pul bibere dönüşecek bir ürün değil; aynı zamanda bir annenin evladına duyduğu sevginin, fedakârlığın ve birlikte ayakta kalma iradesinin de simgesi oluyor.
